tag:blogger.com,1999:blog-4091057302551839272011-07-29T00:42:34.727-07:00Cashkulh.ahttp://www.blogger.com/profile/14110369385630151395noreply@blogger.comBlogger71100tag:blogger.com,1999:blog-409105730255183927.post-74395213593991905962010-01-16T11:04:00.000-08:002010-01-17T02:44:11.306-08:00<div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">یکروز آفریدگار<br />تنها نشسته بود<br />در خلوت یگانگیش بر فراز عرش<br />بر جمله ملائک و شیطان ببسته بود، در های آسمان<br />امّا از آنطرف<br />شیطان به پشت هر در بسته به پتک مشت<br />می کوفت یک نفس<br />و جوابی نمی شنید<br />آخر کجاست او<br />تنها چه می کند<br />هان ای فرشتگان<br />همت کنید تا بگشائیم درب را<br />اما چگونه؟ چون؟<br />پرسید یک ملک<br />شیطان جواب داد<br />با سجده و نماز<br />با زاری ونیاز<br />با ناله در دعا<br />باشکوه در خفاء<br />اما فرشته ای<br />گفتا اگر نشد<br />شیطان به خشم گفت<br />عصیان کنیم و ترک نماز و عبادتش<br />سقف فلک بشکافیم و بشکنیم، دروازه های عرش را<br />غوغا به پا کنیم و ولوله تا بیکرانه ها<br />گفتند اگر نشد<br />گفتا که می شود<br />آموخت خود به من<br />روزی که او مرا<br />از آتش محبت و قهرش بیافرید<br />جبریل ناگهان<br />فریاد بر کشید<br />بس کن ز کفر گوئی و طغیان که ما به عرش<br />بالا شدیم از سر تسلیم و حمد او<br />شیطان به هم فشرد<br />دندان خشم و گفت<br />نامه رسان، تو را چه به ایمان و کفر وحمد<br />«تسلیم و سر کشی» تو کجا فهم کرده ای<br />مامور یک پیامی و معذور امر رب<br />با تو نگفته جز” برسان” و” بگو” دگر<br />هستی تو بی خبر زپیام و پیمبری<br />ناگاه یک ملک<br />با چهره ای عبوس<br />پا در میان نهاد<br />با اعتراض گفت<br />ما در عبادتش<br />هم در اطاعتش<br />فرمان بریم و بس<br />تسلیم محض محض<br />شیطان ز خنده روده برشده اما به غیض گفت<br />تسلیم سر براه چو سگ نزد صاحبش<br />بی چون یا چرا<br />صاحب چو دزدشود تو بهمرهش<br />دزدی کنی و پاچه دری اهل خانه را<br />چوپان اگر شود رمه را یار و همدمی<br />آخوند اگر شودبه منبر او گریه سر دهی<br />لوطی اگر شود برقص در آئی چوعنترش<br />هان! ای فرشتگان<br />تسلیم امر حق شوید نه تسلیم امر رب<br />ابلیس را به خلوت خود خواند ناگهان<br />تا این کلام نغز شنید آفریدگار<br />در اندرون خلوت حق چون حضور یافت<br />گردن فراز سر به رکوع به سجده داد<br />بر خاک عرش فرو شد به بندگی<br />ابلیس آن ملک</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">مهر 8713</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/409105730255183927-7439521359399190596?l=cashkul.blogspot.com' alt='' /></div>h.ahttp://www.blogger.com/profile/14110369385630151395noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-409105730255183927.post-19007007512336952912007-10-20T19:40:00.000-07:002010-01-17T02:47:29.616-08:00<div align="right"><strong><span style="font-size:180%;"><a href="http://cashkul.blogspot.com/2010/01/blog-post.html">تسلیم</a></span></strong></div><div align="right"><a href="http://cashkul.blogspot.com/2007/10/blog-post.html"><strong><span style="font-size:130%;">من و حافظ</span></strong></a><br /><a href="http://cashkul.blogspot.com/2007/10/blog-post_15.html"><strong><span style="font-size:130%;">کاش یک زاغ بُدم</span></strong></a><br /><a href="http://cashkul.blogspot.com/2007/10/blog-post_16.html"><strong><span style="font-size:130%;">اگـــر جای خدا بودم</span></strong></a><br /><a href="http://cashkul.blogspot.com/2007/10/blog-post_4257.html"><strong><span style="font-size:130%;">ظلّ الله</span></strong></a><br /><a href="http://cashkul.blogspot.com/2007/10/blog-post_2070.html"><strong><span style="font-size:130%;">کمین</span></strong></a><strong><span style="font-size:130%;"><br /></span></strong><a href="http://cashkul.blogspot.com/2007/10/blog-post_95.html"><strong><span style="font-size:130%;">باز گشت ضحاک</span></strong></a><strong><span style="font-size:130%;"><br /></span></strong><a href="http://cashkul.blogspot.com/2007/10/blog-post_1796.html"><strong><span style="font-size:130%;">کلاه خدا</span></strong></a><br /><a href="http://cashkul.blogspot.com/2007/10/blog-post_6822.html"><strong><span style="font-size:130%;">ســوتک</span></strong></a> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/409105730255183927-1900700751233695291?l=cashkul.blogspot.com' alt='' /></div>h.ahttp://www.blogger.com/profile/14110369385630151395noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-409105730255183927.post-69373390267821254362007-10-16T11:33:00.000-07:002008-02-10T00:51:23.478-08:00<div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">ای خــــــــــــدامن به رصد بنشستم<br />تا ببینم که تو چون خواهی کرد<br />حکم ، در کارکسانی که بنام تو و پیغمبر و دین و ره تو<br />بند بردست خلایق زده<br />برپا زنجیر<br />بسته و یوغ اسارت به همه گردنها<br />لب هر اهل سخن دوخته با حکم رسول<br />و شکستند قلم تا به کلامی نکند یاد از حق<br />که پیامی نرسد منتظران را ز سحر<br />تا چپاول شده این قافله خفته به جهل<br />وا صباحا نکند بیدارش<br /></span></strong><strong><span style="font-size:130%;">بانک صوری نکند هشیارش<br />،</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">ای خــــــــــــدامن به رصد بنشستم<br />تا ببینم که چه سازی فرجام<br />کار آن بت شکنانی که به صد مکر و فریب<br />بشکستند بت و بتکده ویران کردند<br />و به شمشیر ریا بابک و مزدک کشتند<br />خود به پای بت ابلیس به خاک افتادند<br />خانه شان جایگه خدعه و کید و تزویر<br />خلق را ساجد و عابد خواهند<br />بر بت خویش کنون<br />ور نه با صوت اذان<br />و به بانگ تکبیر<br />با چماق تکفیر<br />می شکانند سری را که نیاید به رکوع</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">،<br />ای خــــــــــــدامن به رصد بنشستم</span></strong><strong><span style="font-size:130%;"><br />تا ببینم که چه تدبیر کنی </span></strong><strong><span style="font-size:130%;"><br />غم این خفـتۀ چند<br />این اسیران به بند<br />بندی اهرمن پستِ پلید<br />خفـتة مذهبِ ترس و تخدیر<br />آن یکی نام تو دارد بر لب<br />واین دگر ذکر تو گوید تسبیح<br />آن به گوشش یکسر<br />ذکر لالائی شیطان خوانده<br />واین دگر اندر خواب<br />بار این قافله یغما برده<br />همه با نام خدا<br />همه بر بســـم الله</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">،<br />ای خــــــــــــدامن به رصد بنشستم<br />تا ببینم که چه تفسیر کنی<br />این همه ظلم و ستم را که بر این خلق اسیر<br />سالیان است روا داشته ای<br />هر پیامی که رسولان ز سویت آوردند<br />همه بر دست شده بند و به پا ها زنجیر<br />به زبان تیغ<br />به لب مهر<br />دهان قفل<br />و جان را مهمیز<br />یوغ بر گردن و خون را تخدیر<br />چشم را سایه شومی شده هنگام نگاه<br />و در این وانفسا<br />همه شد زنگ ضلالت به ضمیر<br />یا محمـّـــــــد تو نگفتی به ستم دیر نپاید ُملکی ! ؟<br />پس چه سان این ستم و کفر شده بی پایان<br />ما بر این ظلم و ستم تا بکجا صبر کنیم<br />صبر که حدّی دارد</span></strong><strong><span style="font-size:130%;"><br />ای خــدا صبر ندارد حـدّی !؟</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">،<br />ای خــــــــــــدامن به رصد بنشستم<br />تا ببینم که چه سان می سوزی<br />ظالمان را به جهنم نــه<br />که بر دامن خاک<br />غاصبان را به قیامت نــه<br />که اینجا به مُغاک<br />زآتش سوخته دل کودک مظلوم یتیم<br />جانیان را در بند<br />قاتلان را به کمند<br />دیو ها در زنجیر<br />و ددان تیر آجین<br />ای خدا گر همه اینها تو بسوزی به جهان باک مدار<br />دین و راه و روش تو نشود بی رهرو<br />رهروان ره تو جمله به بند و زنجیر<br />و به زندان ستم بندی دیوان شبند<br />یا که آواره کوه و کمرند<br />و گرفتند بسی راه بیابان در پیش<br /></span></strong><strong><span style="font-size:130%;">خسته جان ، حال پریشان ، دل ریش<br />،</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">ای خــــــــــــدامن به رصد بنشستم<br />تا بفهمم که از این زندگی و هستی و غوغای حیات<br />تو چه حکمت داری<br />و عدالت چون است<br />قسط و میزان به کجا مدفون است<br />کی به کی مدیون است<br />تا به کِـی مرهون است<br />این ستم دیده جفا کش مخلوق<br />که اگر لقمه نانیش تو دادی به گلو پر خون است<br />بخت و اقبال چه وُ شانس و یا قدر و قضا<br />چیست آخرکه اگر هست<br />تفاوت نکند<br />عابد و مؤمن و زاهد با گبر<br />نا شکیبائی و کفران با صبر<br />ثروت و مکنت و دولت با فقر<br />غفلت و شهوت و بازی با درد<br />گاهواره با قبر<br />راه را رفتن و ماندن در راه<br />هیچ باشدشان فرق ؟<br />گر چنین است که صبر<br />زهر تلخی است به کام همه مردان صبور<br />و شهامت ندهد سود به به مردان جسور<br />عالم آگه و پیران فکور<br />وان جوان مخمور<br />یا که مست و هشیار<br />گر تفاوت نکند،<br />می گویم<br />ظلم با عدل یکی است<br />قاضی و حاکم و محکوم یکی است<br />عفت و عصمت و فحش و فحشاء<br />جهل و بی پروائی<br />بر علم و تقوا<br />همه خوبی بدها<br />همه شادی غم ها<br />یکسره بازی بیهوده و فرجام یکی است<br />و تو بر بازی و بازیچة عمر من و آن<br />به تما شا و تفـرّج بنشینی<br />که به هنگام حضور<br />از سر شانش و قضا و تقدیر<br />این به دوزخ بری و آن به بهشت !؟<br /></span></strong><strong><span style="font-size:130%;">حاش لله بپذیرم ز تو این حکمت زشت<br />،</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">ای خــــــــــــدامن به رصد بنشستم </span></strong><strong><span style="font-size:130%;"><br />تا بدانم که ترا<br />هست حرفیّ و حسابی یا نه<br />منطق و حکم و کتابی یا نه<br />جنت و دوزخ و ناری یا نه<br />من یشاء تو چه حکمی دارد<br />آن گنه کرده چه جرمی دارد<br />وین به ره رفته چه مزدی دارد<br />همة جرم و گناه و تقصیر<br />یا ثواب و تسبیح<br />و صلات و تکبیر<br />من یشاء تو نموده تدبیر<br />من چرا می سوزم ؟<br />تو چرا می سوزی ؟ </span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">،<br />ای خــــــــــــدامن به رصد بنشستم<br />گر چه می دانم تو<br />خود لبالمرصادی<br />لیک من خسته و در مانده از این صبر تو ام<br />بیم آنست که صبر تو شود جاویدان<br />این همه ظلم و ستم گو که ندارد پایان<br />ای خدا صبر ندارد حــدّی !؟<br />صبر حــدّی دارد<br />صبر حــدّی دارد</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:85%;">ح درویــش</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/409105730255183927-6937339026782125436?l=cashkul.blogspot.com' alt='' /></div>h.ahttp://www.blogger.com/profile/14110369385630151395noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-409105730255183927.post-34318486937520262092007-10-16T11:18:00.000-07:002008-02-10T00:56:39.440-08:00<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong><br />خدایا سایه ات کوتاه باد از سر<br />که از سنگینی این سایه<br />دیگر راست کِی گردد کمر<br />کِی آب راحت از گلو پائین رود ما را<br />چه سر آسود بر بالین<br />کدامین خواب در چشمان تر نشکست<br />کدامین شام تار ما سحر شد<br />کی براین شب بامداد آید<br />خدایاطاقت بیداد دیگر نیست<br />کوته سایه ات از سر<br />دمی بر ما ترحم کن<br />خدایامن نمی دانم کجائی<br />در زمین؟<br />در عرش ؟<br />یا در آسمان هفتمین<br />هشتم ؟<br />کجا ؟<br />یا نا کجا<br />هر جا که هستی<br />سایه ات ما را بدنبال است<br />یا بر سر</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong>که خود را شاه می نامد گهی<br />گه رهبر و رائد<br />ولیّ و جانشین حق<br />امام و شیخ<br />یا روح خدا، قائد<br />و گاهی هم<br />کشیش و پاپ<br />یا اسقف<br />و شاید امپراتور جهان<br />امّا دریغا<br />هر چه باشد<br />یا که هر چه هست<br />ظلّ الله خوانندش<br />و بر ما ارمغان آرد همه فقر و فلاکت را<br />ستم<br />زندان<br />بلا<br />جور و جفا<br />جهل و حقارت را<br />بهشتی هم اگر باشد<br />به دنیا دار بفروشند<br />ما را قدرت بیع و شرائی نیست<br />و توبر ما فکندی سایه<br />گاهی نام او ضحّاک<br />گهی با نام خسرو آمد و گه موبد نا پاک<br />گهی نامش خلیفه بود<br />گاهی منجی موعود<br />گهی چون شبروان آیدبه تاراج<br />گهی مأمور بیت المال یا باج<br />زکات نان نا خورده برد درویش را هر دم<br />و از پستان مادر خُمس شیر طفل بستاند<br />خدایاسایه کوته کن ز سر ما را<br />که سامان نیست سرها را<br />ز شرّ سایه های شوم<br />شرّ ظلم ظلّ الله<br />خدایا ظلّ خود بردار تا آنی بیاسائیم<br />از این عدل و داد اهرمن گونه<br />از این قسمت<br />ازاین تقدیر<br />از این قسط وارونه<br />!خــدایا ظلّ شیطـان را ضلالت بیش از این باشد؟<br /></strong></span><span style="font-size:85%;">ح درویــش</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/409105730255183927-3431848693752026209?l=cashkul.blogspot.com' alt='' /></div>h.ahttp://www.blogger.com/profile/14110369385630151395noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-409105730255183927.post-69479898774656735122007-10-16T11:01:00.000-07:002008-01-22T09:46:41.377-08:00<div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">خـدایا<br />من اگر جای تو بـودم<br />توبه می کردم<br />بدرگاه ملائک<br />زین نصیحت نا شنیدن<br />زین لجاجت<br />زین غرور و کِـبر<br />اندر خلقت شوم بشر<br />وزان بد تر<br />دمیدی روح خود در این لجن<br />انسانش نامیدی<br />امانت را بدستان خیانتبار او دادی<br />چه می گویم<br />خلیفه خواندیش<br />او را نیابت در زمین دادی<br />خداوندا تو علام الغیوبی<br />از چه این مغضوب را اشرف به مخلوقات نامیدی<br />تو گل را آفریدی<br />باغ و بلبل<br />نسترن<br />طوطی<br />کبوتر با همه آزادگی<br />قمری<br />پرستو<br />اسب را با آن نجابت<br />شیر را با آن صلابت<br />ای خداوند جمیل<br />ای دوستدار جمله زیبائی<br />چه کم بودت ؟<br />چه طرفی بستی از نقاشی این لکه زشتی که بر سیمای زیبای جهان کردی<br />خـــــدایا<br />من اگر جای تو بودم<br />می ستاندم باز از آدم امانت را<br />و بر موجود دیگر عرضه می کردم<br />به ماهیها<br />به دریا<br />یا که بر امواج<br />بر طوفان<br />به جنگل<br />بر درخت سرو می دادم<br />خلافت را به ببر و شیر می دادم<br />نه بر آدم<br />به شیر ار داده بودی<br />از شکارش اندکی می خورد و قانع بود<br />به ببر ار داده بودی باز بهتر بود<br />ستم بر آهوان می رفت و گرگان در امان بودند<br />به کفتار و به گرگ ار داده بودی باز بهتر بود<br />جفا را گوسفندی می کشید اما شغالان در امان بودند<br />و از ته مانده آن ببر یا کفتار و گرگ و شیر<br />موجودات دیگر بهره می بردند<br />نه بر آدم<br />که خود را نیز می درّد<br />امان از او ندارد نی خود و نی هیچ مخلوقی<br />درنده خوتر از گرگ است بر ابناء نوع خویش<br />روباهان به میدان فریب او را غلامانند<br />و از ابلیس بربوده است یکجا گوی شیطانی<br />پلشتیهاش اهریمن خجل کرده<br />خــدایامن اگر جای تو بودم<br />پاک می کردم<br />جهان زین مایه فسق و فجور و ظلم<br />زین بیداد گر<br />زین آفت هستی<br />خـــدایا<br />گر حسابیّ و کتابی هست در کارت<br />بیا قدری تأمل کن<br />تو رحمانی<br />رحیمی<br />عادلی<br />غفّار و وهـّابی<br />کریمی<br />قادری<br />خلّاق و آگاهی<br />ولی اینجا امین و جانشینی در زمین داری<br />که خود گفتی ظلوم است او<br />جهول و طاغی و یاغی<br />تو خود گفتی بخیل است او<br />خسیس و خائـِن و خاطی<br />خداوندا<br />خلاصم کن<br />بگو با اهرمن همداستان ، هم عهد و پیمانی<br />خـــــدایا<br />من اگر جای تو بودم<br />دل نمی بستم به یک موسی و ابراهیم<br />که گر خیری در آنها بود ، صد شرّ از پیش آمد<br />از آن معدود بی جان بُت که ابراهیم را زیر تبر آمد<br />هزاران بُت تراش و بُت پدید آمد<br />هزاران بُت پرست و بتکده<br />لات و هبل آمد<br />پس از موسی هزاران سامری آمد<br />به هر خیر کلیمت سالها شرّ و شرارت بر زمین بارید<br />و از عیسی نگو خود نیک می دانم<br />که او را رحمتی بود و سلامی<br />لیک اندر پی<br />بنام او هزاران دوزخ سوزان پدید آمد<br />بنام عیسی مصلوب بر مردم<br />صلیب مرگ بر پا شد<br />محمّد را نگو<br />هیهات<br />در ساعات قبل از مرگ<br />در اوج شکوه و عزّت و قدرت<br />کسی فرمان نبرد او را<br />چنان روی صلیب مرگ تیر آجین یاران شد<br />که عیسی اشک خون می ریخت بر حال فکار او<br />و امـــّا بــعد بر پا شد<br />هزاران مسجد و معبد<br />کلیسا و کنشت و دیر<br />تا بنیان کُند بیداد و ظلم و کین<br />و قتل و غارت و تزویر<br />دین بر دین<br />کرامت را نظر تنگی ، چپاول<br />دوستی را کینه<br />رحمت را شقاوت<br />قسط را غارتگری معنی کند<br />دین مظهر تخدیر و بر کفر و ستم توجیه<br />و تو دل خوش به نامی چند<br />ما دل خون بروی خاک<br />خـــــدایا<br />من اگر جای تو بودم<br />سایه ام کوتاه می کردم ز سر<br />این مردمان مانده در زنجیر<br />کز این سوزان و سنگین سایه ات ما را<br />نه خوابی بوده در چشم و<br />نه آبی خوش گلوئی را<br />نه راحت سر به بالین و<br />نه در زنجیر آسودیم آنی را<br />خــدایا<br />من اگر جای تو بودم<br />نــَــه<br />تو گر بودی به جای من چه می کردی<br />بجز عصیان<br />چو می دیدیکه کاخی سبزسر بر آسمان سائیده دیگر بار<br />و زیر گنبد آن کاخ<br />مریدانت به بـسم الله رنگین سفره ها بگشوده<br />در حلقوم می ریزند<br />رنگارنگ از مأکول و ازمشروب<br />والحمدی به سیری گفته و تکبیر گو سجـّاده بگشایند<br />تـا خرسند باشیّ و نبینی<br />آن گرسنه کودک محزون<br />که در کوخی نه چندان دور<br />سر بر خاک<br />بابا را به خواب خویش می بیند<br />که نان در دست می آید<br />خدایا گر تو جای من بــُدی<br />نـَــه<br />بــِِـه ، تو خود باشی و من خود را</span></strong> </div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center">ح درویــش</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/409105730255183927-6947989877465673512?l=cashkul.blogspot.com' alt='' /></div>h.ahttp://www.blogger.com/profile/14110369385630151395noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-409105730255183927.post-33807200260340545152007-10-15T14:46:00.000-07:002008-01-18T18:43:28.975-08:00<div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">روزگاری به فرنگ<br />میگذشتم ز رهی<br />رهگذری<br />روسـتا دهکده ای<br />کوچه باغی<br />شهری<br />من در آن شهر غریب<br />راه گم کرده بُـدم<br />واله و سرگردان<br />مانده بودم در راه<br />و نبود هم سخنی<br />همزبان ، همدل و یا همراهی<br />که زبانش فهمم<br />یا زبانم فهمد<br />تا که راهم پرسم<br />بنماید راهم<br />ناگهان از پس یک کوچه باغ<br />غار غار دو کلاغ<br />بشـنیدم که یکی می پرسـید<br />حال و احوال از آن دیگر زاغ<br />من ز رفتن ماندم<br />ایسـتادم به تفکر لختی<br />!که عجب<br />این کلاغای فرنگ<br />با کلاغای دیار خودمان<br />همزبان می باشند<br />یک زبان می گویند<br />یک بیان می شنوند<br />و اگر جای من اینجا یک کلاغ آمده بود<br />از ده و شهر و بلاد خودمان<br />با کلاغای دگرگفتگو می کردند<br />راحت و آسوده<br />و نبُـد بیگانه<br />همزبان می بودند<br />همره و همدل و همدرد ، و همکاشانه<br />فهم هم می کردند<br />غارغار همگی<br />یک صدا ، یک آهنگ<br />بی تکلّف ، بی رنگ<br />یا فریب و نیرنگ<br />و نبود این همه شهر<br />کشور و کوه و هم دشت و دمن<br />بهرشان خانه تنگ<br />ونمی زد این یک<br />بر سر آن یک سنگ<br />نه تفنگی<br />نه فشنگ<br />کــاش انســان نبـُـدم<br />کــاش یک زاغ بـُـدم<br />تا بهر جا که سفـر می کردم<br />وطنم آنجا بود<br />با کلاغای دگر<br />بر سر شاخ درختای بلـند<br />می نشستیم و سر می دادیم<br />غار غاریّ وبنا می کردیم<br />لانه ای از خس و خاری که نبود<br />در تصرف بر افزون طلبان<br />یا که موروثی دنیا طلبان<br />همه خرسند بـُـدیم<br />به یکی لانه و بس<br />و نمی کرد خراب<br />خانه صلح و صفامان را کس<br />نه جفای شمشیر<br />نه فریب تکبیر<br />نه چماق تکفیر<br />نه ریای تسبیح<br />نه ردای تزویر<br />و نه پا در زنجیر<br />کــاش انسان نبـُـدم<br />کــاش یک زاغ بـُـدم<br />تا چو همراه سفر می کردیم<br />و کلاغ پیری<br />رائـد و رهبری جمله تقبّل میکرد<br />بهر این بود که پیش از دگران پر بکشد<br />راه بنماید و هم راه بَــَرد<br />خود نمی شد گرگی<br />کرکس و جُـغد و یا روباهی<br />همگی زاغ بُـدیم<br />همه یک زاغ بُـدیم<br />کــاش انسان نبُــدم<br />کــاش یک زاغ بُــدم</span></strong> </div><div align="center"></div><div align="center"><br />ح درویــش</div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/409105730255183927-3380720026034054515?l=cashkul.blogspot.com' alt='' /></div>h.ahttp://www.blogger.com/profile/14110369385630151395noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-409105730255183927.post-16160937387300279752007-10-15T14:17:00.000-07:002008-01-01T16:45:24.355-08:00<div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">الا یا ایّها السّــاقی دگر بس کن مــده جامـــــــی<br />که دردم را نه درمان است از این خمر شیطانی </span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">،<br />زآه ســــوختــه دل کــــودک محـــزون بی بابا<br />نه نافه بوی خوش دارد نه دیگر می به مینائی<br />، </span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">مرآن حافظ که یکسرازمی و معشوق وساغرگفت<br />کجـــــا دانـســت حــال ما بدین ایـام ظلـمــــــانی<br />،</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">شب تاریک و بیــم موج و گردابی چنـان هائـل<br />بهشت ومأمن ما شـــد از این ظلم مسـلمـــــانی<br />،</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">به سالک گوش کمتر کن ولو پـیر مغــان باشـد<br />می و سجـّاده حالی هر دو ابزاریست شیــطانی<br />،<br />مرا امن و امانی نیست در مــــنزل و یا معــــبر<br />جرس را گوکه دم درکش که ما را نیست پیمانی<br />،</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">همه کارم ز نومیدی به شعر و شاعری افتـاد<br />ســـروده کی شود شعری کزو سازند درمانی<br />، </span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">به کُنج شاعـــری بسپار حافظ را تو ای درویـش<br />که او را دل بسی خوش بوده با معشوق و مینائی<br />،</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">علاجی گر همی خواهی بر این بی دردی دلها<br />سـرت بر دار می باید، دلت را پا به میـــدانی<br /></span></strong>ح درویش</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/409105730255183927-1616093738730027975?l=cashkul.blogspot.com' alt='' /></div>h.ahttp://www.blogger.com/profile/14110369385630151395noreply@blogger.com2